Pierwsza pisemna wzmianka o siedzibie szlacheckiej w Chlumcu nad Cidliną pochodzi z 1424 roku. Na początku XVI wieku budowla otrzymała nowe fortyfikacje zgodnie z renesansowymi trendami. Na początku XVII wieku twierdza wraz z całym majątkiem przeszła w ręce rodu Kinskich jako nagroda za wsparcie, jakie Václav Vchynský z Vchynic udzielił cesarzowi Maciejowi podczas walki z Rudolfem II. Dzięki zręcznej polityce utrzymał on posiadłość nawet w okresie wojny trzydziestoletniej. Po jej końcu ród Kinskich dążył do odbudowy zniszczonego miasta i pałacu, inicjował prace remontowe oraz nadawał miastu przywileje i uprawnienia.

Gdy František Ferdinand Kinský odziedziczył posiadłość, zaczął rozważać budowę nowego obiektu, który odzwierciedliłby pozycję rodu. Podczas realizacji owego projektu spotkali się architekt Jan Blažej Santini-Aichel oraz budowniczy František Maxmilián Kaňka. Budowa miała miejsce w latach 1721–1723. Na cześć wizyty cesarza Karola VI. nowy pałac otrzymał nazwę Karlova Koruna, czyli Korona Karola. Rezydencja nosi charakterystyczne cechy osobistego stylu i geniuszu Santiniego. Do centralnego, dwupiętrowego cylindra architekt dołączył trzy jednopiętrowe skrzydła na planie kwadratu. Doskonała kompozycja centralna jest widoczna także w umiejscowieniu pałacu w krajobrazie.

Brak przestrzeni w pałacu doprowadził do budowy budynków gospodarczych w jego otoczeniu – powstały w ten sposób Trakt Teresiński i Trakt Lichtensteiński. Na początku XIX wieku budowniczy Koch wzniósł oranżerię w stylu empire. Ród Kinskich posiadał majątek aż do 1948 roku, gdy został on znacjonalizowany. Narodowa Galeria Sztuki otworzyła w tym miejscu ekspozycję o nazwie „Barok w Czechach”. W 1992 roku majątek został zwrócony rodzinie Kinskich. Ród mógł ponownie rozwijać swoją posiadłość i na terenie całych Czech poszukuje utraconego wyposażenia. Powstała także unikatowa ekspozycja poświęcona historii rodu Kinskich oraz tradycji hodowli koni.